Μητροπολίτου Μοσχονησίων Κυρίλλου

ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΜΒΡΟ

2022

Ἀνταποκρινόμενος εἰς τήν φιλότιμον παράκλησιν τῆς ἑδρευούσης ἐν Θεσσαλονίκῃ «Ἑταιρείας Μελέτης Ἴμβρου καί Τενέδου», τοῦ καταξιωμένου τούτου Σωματείου τῆς Ἴμβρου μας, πρός συμμετοχήν δια ταπεινῆς μελέτης μου εἰς τόν ὑπό προετοιμασίαν Β΄ Τόμον τῆς πρός τιμήν του Ἰμβρίου Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου Βαρθολομαίου ὑπό τόν τίτλον «Ο ΣΟΣ ΒΛΑΣΤΟΣ» ἐκδόσεως, ἔκρινα σκόπιμον νά ἀναφερθῶ δι' ὀλίγων εἰς τήν ἐπί 18ετίαν περίπου ταπεινήν διακονίαν ὡς Ποιμενάρχου ἐν Ἴμβρῳ καί Τενέδῳ. Τοῦτο δέ ὄχι διά νά δρέψω ὀπώρας ἤ στεφάνους εὐχαριστίας, ἀλλά ἁπλῶς διά νά καταγραφῇ μία πτυχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας μου, ἡ ὡραιοτέρα καί εὐτυχεστέρα, παρά τούς κόπους, τάς θλίψεις καί τούς πειρασμούς, τήν πολεμικήν τῶν ὀλίγων, τήν ἀγάπην τῶν πολλῶν... Καί ἀληθῶς καί ἐν μαρτυρίᾳ τῆς συνειδήσεώς μου ἐκοπίασα ὑπέρ πολλούς διά τήν Ἴμβρον μας.

Ἐξελέγην, σεπτῇ προβολῇ τοῦ Πατριάρχου μας καί ὁμοφώνῳ ψήφῳ τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τήν 5ην Σεπτεμβρίου 2002 καί ἀμέσως τήν ἰδίαν ἡμέραν ἐτέλεσα τό Μικρόν καί Μέγα Μήνυμα ἐνώπιον τοῦ Πατριάρχου καί τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Ἐν τῷ ἐνθρονιστηρίῳ μου λόγῳ τῇ 9ῃ Ὀκτωβρίου 2002, ἀπό τοῦ Θρόνου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἴμβρου, ὑπεσχόμην: "Ἡ σημερινή ἡμέρα κατά τήν ὁποίαν ἀναλαμβάνω τήν πνευματικήν διακυβέρνησιν τῆς ἀκριτικῆς Μητροπόλεως Ἴμβρου καί Τενέδου εἶναι δι᾿ ἐμέ ἡμέρα βαθυτάτης συγκινήσεως. Ἀνέκφραστα συναισθήματα χαρᾶς καί εὐγνωμοσύνης πλημμυρίζουν τήν καρδίαν μου. Ἡ συγκίνησί μου εἶναι ἐκ τῶν συγκινήσεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι δέν εἶναι δυνατόν νά ἐκφρασθοῦν διά τῆς γλώσσης. Συγκινοῦμαι, διότι ἐπιστρέφω εἰς τήν γενέτειράν μου οὐχί ὡς ξένος πρός ξένους, ἀλλ᾿ ὡς οἰκεῖος, διά νά συναντήσω τά φιλομειδῆ πρόσωπα τῶν προσφιλῶν συμπατριωτῶν μου. Συγκινοῦμαι, διότι ἔρχομαι νά διακονήσω τάς πνευματικάς καί ἄλλας ἀνάγκας τῆς γενετείρας μου, καί νά ἀναλώσω ἐμαυτόν εἰς τήν διακονίαν τοῦ μαρτυρικοῦ καί πιστοῦ λαοῦ αὐτῆς.

Τήν διακονίαν μου δέ ταύτην ἐκλαμβάνω, ὡς χ ρ έ ο ς. Χρέος, ἔναντι τῆς γενετείρας μου, χρέος, ἔναντι ὑμῶν, τῶν ἀδελφῶν μου ἐν Χριστῷ καί φίλων καί οἰκείων ἐν τῇ πίστει. Τό νά διακονῇ ὅμως κανείς τήν πονεμένην γενέτειράν του, πέραν τοῦ χρέους, ἀποτελεῖ καί τ ι μ ή ν. Εἶναι τιμή μου ἀπό τῆς ὑψηλῆς αὐτῆς θέσεως νά διακονῶ τήν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα.

Καί ἤδη θέτων τήν χεῖρα μου ἐπί τό ἄροτρον, στρέφω τόν νοῦν καί τήν καρδίαν μου πρός ὅλους ὑμᾶς, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, τούς φυλάσσοντας Θερμοπύλας, ἀλλά καί πρός ὅλους τούς ἄλλους, τούς, ἐν νοσταλγίᾳ πολλῇ, ἐπιθυμοῦντας νά ἴδουν ἔστω καί τόν καπνόν τῆς ἑστίας τῆς γενετείρας των ἀναθρόσκοντα, καί σᾶς ἀπευθύνω ἀπό μέσης καρδίας ἕνα θερμόν, ἐγκάρδιον καί πατριωτικόν χαιρετισμόν ἀγάπης καί τιμῆς.

Ἔρχομαι πρός ὑμᾶς πατέρες, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἠγαπημένα, οὐχί διά νά διακονηθῶ, ἀλλά διά νά σᾶς διακονήσω. Ἔρχομαι, οὐχί διά νά θησαυρίσω καί νά δοξασθῶ. Νά ὑπηρετήσω ἔρχομαι τόν λαόν τοῦ Θεοῦ, ἕναν λαόν ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος πάσης βοηθείας καί συμπαραστάσεως.Ἔρχομαι, διά νά ἐνθρονισθῶ, ἐν ἀγάπῃ Χριστοῦ, μέσα εἰς τάς καρδίας σας, μέσα εἰς τήν καρδίαν τοῦ καθενός σας. Καί ἐάν αὐτό τό κατορθώσω πολλήν θά δοκιμάσω χαράν καί καύχησιν ἐν Κυρίῳ. Αὐτόν τόν ἄνθρωπον ἔρχομαι μέ χρηστάς ἐλπίδας νά διακονήσω μή φειδόμενος κόπου ἤ θυσίας.

Ἡ Θύρα τῆς Μητροπόλεως θά εἶναι εἰς πάντας ἀνοικτή καί εἰς τήν καρδίαν τοῦ Ἐπισκόπου θά ὑπάρχῃ δι᾿ ὅλους σας ἀγάπη περισσή.

Κατακλείων τόν λόγον θερμήν θά ἤθελα νά κάμω ἔκκλησιν πρός τά φιλογενῆ καί πατριωτικά αἰσθήματά σας, καί νά δηλώσω ἀπό τῆς θέσεως αὐτῆς, πρός πάντας ὑμᾶς, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, ὡς Ἐπίσκοπος τῆς ἰδιαιτέρας σας πατρίδος, ὅτι σᾶς δίδω τήν καρδιά μου, δῶστε μου καί ἐσεῖς τό χέρι σας, δῶστέ μου τό χέρι σας γιά νά γράψουμε μιά χρυσῆ σελίδα εἰς τήν ἱστορίαν τῆς πονεμένης αὐτῆς ἀκριτικῆς Ἐπαρχίας, δῶστέ μου τό χέρι σεῖς πού ἤλθατε σήμερον νά τιμήσετε τόν Ἐπισκοπό σας, δῶστε μου τό χέρι σας διά νά ἀναπαύσωμεν ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι φυλάσσουν φυλακάς ἡμέρας καί νυκτός καί κρατοῦν ἀναμμένην τήν κανδήλα τῆς πίστεως καί τῆς παραδόσεως ἡμῶν καί οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι ξένοι ἀλλ᾽ οἰκεῖοι τῆς πίστεως, εἶναι οἱ ἀδελφοί μας, εἶναι οἱ συγγενεῖς μας εἶναι οἱ γονεῖς μας, διά νά ἔχωμεν τάς εὐχάς καί τήν εὐλογίαν τους, καθότι εὐχαί γονέων στηρίζουσι θεμέλια οἴκων.

Παρακαλῶ τόν Κύριον κατά τήν Ἱεράν ταύτην στιγμήν, νά σᾶς εὐλογῇ νά εὐλογῇ τά ἔργα τῶν χειρῶν σας, καί νά ἀξιώσῃ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δέν ἡμπόρεσαν ἀκόμη, διά πολλούς καί διαφόρους λόγους νά ἐπισκεφθοῦν τήν ἰδιαιτέραν των πατρίδα, μίαν ἡμέραν νά τούς ἴδωμεν ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, συνεορτάζοντας καί συμπανηγυρίζοντας εἰς τήν εὐλογημένην γενέτειράν των, εἰς τόν τόπον ὅπου ἀναπαύονται τά ὀστά τῶν ἀειμνήστων προγόνων τους, καί ὅπου τούς ἀναμένομεν ὅλοι ἡμεῖς, οἱ πατριῶτες τους καί ὁ Ἐπίσκοπος τῆς ἰδιαιτέρας των πατρίδος, μέ ἀνοικτάς τάς ἀγκάλας...»

Ταῦτα, μεταξύ ἄλλων, ὑπεσχέθην κατά τήν ἡμέραν ἐκείνην, πλέκων ὕμνον εὐχαριστίας εἰς τήν Παναγίαν μας, τήν προστάτιδα τῆς Ἴμβρου μας, καί εἰς πάντας τούς Ἁγίους, οἱ ὁποῖοι τιμῶνται στό Αἰγαιοπελαγίτικο Νησί μας.

Δειλά-δειλά καί μέ φόβον Θεοῦ, στηριζόμενος μόνον εἰς τήν ἀγάπην καί τήν στοργήν τῶν συμπατριωτῶν μας, ἔθεσα τήν χεῖρα ἐπί τό ἄροτρον καί κατέβαλον ἀόκνους προσπαθείας «ἐν ἑσπέρᾳ καί πρωϊ καί μεσημβρίᾳ, ἐν ἡμέρᾳ νυκτί καί πάσῃ ὥρᾳ καί ἐν παντί καιρῷ» διά νά ἀνταποκριθῶ εἰς τάς ἀνάγκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί τῶν ἐμπιστευθεισῶν μοι ὀλιγίστων ψυχῶν, ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανε καί περί τῶν ὁποίων λόγον ἀποδώσω ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. Διά νά ἀνταποκριθῶ εἰς τά αἰτήματα τῶν καιρῶν. Διά νά ἀνταποκριθῶ εἰς τό χ ρ έ ο ς, εἰς τήν ε ὐ θ ύ ν η ν, εἰς τήν τ ι μ ή ν. Ἀγκάλιασα ὅλους ἀνεξαιρέτως, τούς ἐν Ἴμβρῳ φυλάσσοντας φυλακάς ἡμέρας καύ νυκτός καί κρατοῦντας ἀναμμένα τά κανδήλια τῆς Πίστεως καί τῶν τάφων τῶν Πατέρων μας, ὥστε νά μή μείνῃ -ὅ μή γένοιτο- ἀνέλαιος ἡ κανδήλα τῆς ὄντως ἀνωτέρας πάντων ἀγαπημένης μας Ἴμβρου, ἀλλά νά συνεχίζῃ ἀκοίμητον τό ἱλαρόν φῶς της καί νά φωτίζῃ τάς στενωπούς καί τά καλντιρίμια καί τούς χωματόδρομους καί τά χορταρισμένα μνήματα καί μονοπάτια, ὥστε τό «φέγγος τῆς ἀστραπῆς της νά ἀναδεικνύεται ἀενάως εἰς φῶς ἐθνῶν». Φῶς φωτίζον ὄχι μόνον τούς ὅπου γῆς Ἰμβρίους, ἀλλά καί καταδεικνῦον αὐτό τό ἀκοίμητον φῶς τήν ἱστορίαν, τάς περιπετείας, εὐημέρους καί δυσχειμέρους, τούς κόπους καί τά βάσανα, ἀλλά καί τήν ἐν ὑπομονῇ καί πίστει ἐμμονήν τῶν πατέρων μας εἰς αὐτό πού παρέλαβον καί πού μᾶς παρέδωσαν. Τό αὐτό ἰσχύει καί διά τήν γειτνιάζουσαν, μαρτυρικήν καί αὐτήν, Τένεδον καί τούς Τενεδίους.

Περιορίζομαι ὅμως εἰς τήν διακονίαν μου ἐν Ἴμβρῳ, διότι περί τῆς ἐν αὐτῆ ταπεινῆς ποιμαντορίας καί διακονίας μου ἐκτυλλίσονται ἐνώπιον τά ὁράματα καί ἡ προσφορά μου εἰς αὐτήν, τή παιπαλόεσσαν Ἴμβρον μας, κατά τόν Ὅμηρον.

Ἐπί μίαν δεκαοκταετίαν, λοιπόν, ἔχων ὡς πυξίδα καί ἔμβλημα τό Παυλικόν «στήκετε καί κρατεῖτε τάς παραδόσεις (Β' Θεσσαλ. 2,15 ), καί κυρίως τό πάθος καί τήν στοργήν καί ἀγάπην καί τό ὀφειλετικόν μου πρός τήν Ἴμβρον καί τούς συμπατριώτας μου Ἰμβρίους, ἠθέλησα νά οἰκοδομήσω τήν διακονίαν μου έν Ἴμβρῳ ἐπί τήν Π έ τ ρ α ν, τόν Χ ρ ι σ τ ό ν, καί ἐπί τήν προγονικήν Π α ρ α κ α τ α θ ή κ η ν, ὥστε -μεταφορικῶς ὁμιλῶ- ὅταν καταβῇ ἡ βροχή καί ἔλθουν οἱ ποταμοί, καί πνεύσουν οἱ ἐναντίοι ἄνεμοι, οἱ βοριᾶδες καί τά ποικίλα μελτέμια, ὡς κατά τό ἐγγύς παρελθόν, καί προσπέσουν καί πάλιν επί τῆς Ἴμβρου μας, νά μή δειλιάσῃ, διότι εἶναι καί θά εἶναι εἰς τόν αἰῶνα «τεθεμελιωμένη ἐπί τήν πέτραν», τόν Χριστόν ( πρβλ. Ματθ. 7,25 .)

Ἀσφαλῶς θά ἠδυνάμην νά καταγράψω πολλά διά την ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀξιώσεως διακονίαν μου ἐν Ἴμβρῳ. -Κύριος οἶδεν ὅτι ἀλήθῆ λέγω-. Περιορίζομαι μόνον, ἐντός τῶν πλαισίων μιᾶς συντόμου ἀναφορᾶς, εἰς τά κύρια καί τά καίρια, εἰς πτυχάς τινας τῆς διακονίας μου κατά τα παρελθόντα δεκαοκτώ ἀπό τῆς ἐκλογῆς μου μέχρι τῆς ἀποχωρήσεώς μου τῆς ἐνεργοῦ διακονίας.

Ἡ προσφορά μου δέ αὐτή ἔχει πολλά ἀτελείας ἀνθρωπίνους καί λάθη καί παραλείψεις. Ὅμως, ὅ,τι ἐγένετο, διεπράχθη, ἐπετελέσθη ἐν ἀγαθῷ συνειδότι, μέ κίνητρον τήν ἀγάπην πρός τήν γενέτειραν καί τούς συμπατριώτας

Ἄς ἐπιτραπῇ, νά προβῶ εἰς ἕνα σύντομον ἀπολογισμόν, ἀναφερόμενος ἐν γενικαῖς γραμμαῖς εἰς ὅσα ἐπετελέσθησαν ἐπί 17 καί πλέον χρόνια, καίτοι δεν εἶχον πρόθεσιν νά δημοσιευθῇ τι, καθότι τό ἔργον μου ἐν Ἴμβρῳ ὁμιλεῖ ἀφ' ἑαυτοῦ, ἐκ τῶν πραγμάτων.

Α

- Πρωτίστως κατέβαλον πολλάς προσπαθείας νά ἐξεύρω καί νά χειροτονήσω κληρικούς Ἰμβρίους, μέ ἦθος καί ἐκκλησιαστικόν φρόνημα, μέ φόβον Θεοῦ,καί με γνώσεις ψαλτικῆς.

- Ἡ ἀκίνητος περιουσία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἴμβρου και Τενέδου ἐνεπλουτίσθη, κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν, μέ δεκάδας τίτλων ἰδιοκτησίας. Ἀπεκτήθησαν ἐκ νέου ἀμφισβητούμεναι ἐκκλησιαστικαί καί κοινοτικαί περιουσίαι καί ἠσφαλίσθησαν διά τίτλων ἰδιοκτησίας ἐπ' ὀνόματι τῶν Κοινοτικῶν Βακουφίων τῶν 5 χωρίων τῆς Ἴμβρου, παρεκτός τῶν ὡς κατειλημμένων (Mazbut) χαρακτηρισθεισῶν Ἐκκλησιαστικῶν Κοινοτήτων τῶν χωρίων Κάστρου καί Εὐλαμπίου.

- Ὁ Μητροπολιτικός Οἶκος ἐν Ἴμβρῳ, αἱ Ἀστικαί Σχολαί καί τά νηπιαγωγεῖα τῶν Ἀγριδίων καί τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, τό κτίριον τῆς Μητροπόλεως, ἐν Σχοινουδίῳ, οἱ Κεντρικοί Ναοί τῶν χωρίων τῆς Ἴμβρου καί δεκάδες ἐξωκλησίων , ὁ Μητροπολιτικός Οἶκος ἐν Τενέδῳ μετά τεσσάρων ἐξωκλησίων, ἀνεκαινίσθησαν πλήρως ὅπως διαπιστώνῃ ὁ κάθε προσκυνητής, καί μάλιστα οἱ Ἴμβριοι καί οἱ Τενέδιοι.

Ὁ Ἅγιος Δημήτριος στά Λιβρόχια πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισιν ,

Στόν Ἅγιο Δημήτριο στά Λιβρόχια κατά τήν ἡμέρα τῶν θυρανοιξίων

Κατά τήν ἡμέρα τῶν θυρανοιξίων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, παρετέθη ἑόρτιον γεῦμα πρός τόν Πατριάρχην μας καί τόν πιστόν λαόν, εἰς τήν περίφημον « Σπηλιάν » τῶν Ἀγριδίων ὑπό τήν σκιάν τοῦ αἰωνοβίου πλατάνο-

Ὁ Μητροπολιτικός οἶκος Τενέδου πρό καί μετά τήν ἀνακαίνησιν

Χῶρος πολλαπλῶν χρήσεων Μητροπολιτικοῦ Οἴκου Τενέδου.

Ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἀγριδίων κατά τόν σεισμόν τοῦ ἔτους 2014.

-Ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἀγριδίων μετά τήν ἀνακαίνισιν -

Ἰδιαιτέρα μέριμνα ἀνελήφθη διά τά Κοιμητήρια τῶν χωρίων τῆς Ἴμβρου, διά τά ὁποῖα ἰδιαιτέρα στοργική μέριμνα καί ἐπιμέλεια κατεδείχθη καί ἐξωραϊσθησαν ἀπό μακροῦ ἐγκαταλελλειμένοι τάφοι. Ἰδιαιτέρως συενεκτρώθησαν τά λείψανα τῶν πατέρων μας τοῦ μαρτυρικοῦ χωρίου Κάστρου, τῆς ποτε πρωτευούσης τῆς Ἴμβρου, τά ὁποῖα διεσύροντο εἰς κοινήν θέαν καί οἰκτιρμόν εἰς τό πλήρως κατεστραμμένον Κοιμητηριακόν ἐξωκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, τό ὁποῖον καί ἀνῳκοδομήθη ἐκ βάθρων.

- Γεῦσιν τῆς ποιότητος τῶν γενομένων ἐργασιῶν εἶναι δυνατόν πᾶς τις ἐνδιαφερόμενος νά λάβῃ, ἐαν ἤθελε προστρέξει εἰς τό μνημειῶδες ἔργον τῶν Ἠλία και Ἰωάννας Ἀνδρέου «Ἴμβρος ἕνα μικρό νησί μέ μεγάλη ἱστορία», Τόμος ΙΙ . Γενικῶς διά τό γενόμενον ἔργον εἰς πολλούς Ναούς καί Ἐξωκκλήσια, και, εἰδικώτερον, εἰς τόν Μητροπολιτικόν Ναόν τῆς Παναγίας, οἱ συγγραφεῖς σημειώνουν ἐπί λέξει: «ἡ ποιότητα τῆς ἐργασίας ἔγινε ἐμφανής μετά την πρόσφατη καθαίρεση τῶν ἐπιχρισμάτων πού εἶχαν καλύψει τούς ἐξωτερικούς τοίχους τοῦ ναοῦ», σελ.684-687.

Ἐν συνόλῳ 65 Ναοί και Ἐξωκλήσια ἐν Ἴμβρῳ ἀνεκαινίσθησαν, πολλά τῶν ὁποίων ἐκ βάθρων, ὡς οἱ Ἱεροί Ναοί τῶν Ἱερῶν ποτε Μετοχίων Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης καί Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν τῶν Ἱερῶν Μονῶν Μεγίστης Λαύρας καί Κουτλουμουσίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τά Καθολικά τῶν Μετοχίων τούτων εἶχον γίνει ἕνα μέ τήν γῆν. Δέν ὑπῆρχεν οὐδέ ἴχνος αὐτῶν..

Ἐνδειτικῶς παρατίθενται κατωτέρῳ ὡρισμέναι φωτογραφίαι ἐκ τῶν ἀνακαινισθέντων ἐξωκλησίων

Ἅγιος Ἰωάννης στά Καλάμια πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισιν

Ἡ Ἁγία Ἑλένη στό Μαδαρό πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισιν

Οἱ Ἅγιοι Πάντες πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισιν

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισι

Ἡ Ἁγία Ἀναστασία στά Κόκκινα πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισιν

Ὁ χῶρος τοῦ ποτε Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν τοῦ Ἱεροῦ Κουτλουμουσιανοῦ Μετοχίου ἐν Ἴμβρῳ, ἀριστερά καί δεξιἀ ὁ Ἱερός Ναός ὅπως ἔχει σήμερον

Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία τῇ 21ῃ Μαΐου 2012, ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβροσίου τοῦ Λαυριώτου ,εἰς τά ἐρείπια τοῦ Ἱ.Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ ἐν Ἴμβρῳ Λαυριωτικοῦ Μετοχίου ἀριστερά, καί δεξιά ὅπως ἔχει σήμερον ὁ Ἱερός Ναό

Περί τῶν γενομένων ἀνακαινίσεων τούτων, ὁ φιλότιμος συμπατριώτης μας καί Πρόεδρος τῆς «Ἑταιρείας Μελέτης Ἴμβρου καί Τενέδου» κ. Γιάννης Γιαννάκης παρουσίασε εις το προηγούμενον τεύχος της επετηρίδος, ἐργασίαν τῶν ἀνακαινισθεισῶν ἐπί τῆς ταπεινῆς ποιμαντορίας μου Μετοχίων της Ίμβρου και της Τενέδου.

Οσον αφορά εις την καταγραφήν των ἐξωκλησίων τῆς Ἴμβρου, επίκειται ανάλογη παρουσίασης μέ εποπτικό υλικό (φωτογραφίας) πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισίν των .

Ἀποκατάστασις τῆς Γεωργιαδείου Σχολής τῶν Ἀγριδίων.

Ἡ Γεωργιάδειος Σχολή τῶν Ἀγριδίων δέν θα ἠδύνατο να ἀποφύγῃ τήν πορείαν τῆς ἐγκαταλείψεως, τήν ὁποίαν εἶχον καί τά λοιπά σχολικά κτίρια της Ἴμβρου, πλήν τῶν καταληφθέντων ὑπό τῆς «Τοπικῆς Διοικήσεως» ἀπό τοῦ ἔτους 1964 καί ἑξῆς.

Στόχος τῶν ἐπεμβάσεων εἰς τήν Γεωργιάδειον Σχολήν ἦτο ἡ μετατροπή τοῦ κτιρίου-σχολείου εἰς ἕνα χῶρον κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, χωρίς νά ἀπολέση τόν ἐκπαιδευτικόν καί πολιτιστικόν του χαρακτήρα, πού ἦτο και ὁ ἀρχικός του προορισμός. Ὡς πρός τήν ἐξωτερικήν ὄψιν ἠκολουθήθη καί ἐνταῦθα ἡ ἀρχή τῶν ἐλαχίστων παρεμβάσεων, μέ ἀπόλυτον σεβασμόν εἰς τήν ἀρχιτεκτονικήν παράδοσιν τοῦ κτιρίου. Ἐσωτερικῶς, ἐκτός ἀπό τούς ἀπαραιτήτους καί ἀναγκαίους χώρους ἐξυπηρετήσεως, διεμορφώθη καί μιά κεντρική αἴθουσα πολλαπλῶν χρήσεων, χωρητικότητος 60 ἀτόμων περίπου, κατάλληλος καί ἀπαραίτητος διά τήν φιλοξενίαν διαφόρων ἐκδηλώσεων, ὅπως ἐκκλησιαστικῶν τελετῶν, ὁμιλιῶν, ἐπετειακῶν ἑορτῶν καί ἄλλων ἐκδηλώσεων. Ἐπισημαίνεται ότι κατά τή διάρκειαν τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, μετά ἀπό τάς σοβαράς βλάβας τάς ὁποίας ὑπέστη ἀπό τούς σεισμούς τοῦ 2014, τό ἐν λόγω σχολικόν κτίριον ἐλειτούργησε καί ὡς χῶρος ἐξυπηρετήσεως τῶν λατρευτικῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου τῶν Ἀγριδίων, διαμορφωθείσης καταλλήλως τῆς αἰθούσης τελετῶν τῆς Σχολῆς.

Ἀποκατάστασις τοῦ κτιρίου τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου τῶν Ἁγ. Θεοδώρων.

Τό κτίριον τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς τοῦ χωρίου τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, ἐγκαταλελειμμένον ἐπί σειράν πολλῶν ἐτῶν εἰς τό ἔλεος τῆς φθορᾶς τοῦ χρόνου καί τῶν ἱστορικῶν συγκυριῶν, ἔλαβε τήν πολυπόθητον ἄδειαν ἐπαναλειτουργίας τό ἔτος 2012, μετά ἀπό μίαν μακροχρόνιον προσπάθειαν, εἰς τήν ὁποίαν καθοριστικόν ρόλον ἔσχον αἱ ἀγασταί σχέσεις τοῦ γράφοντος μετά τῶν τοπικῶν ἀρχῶν.

Τό λιθόκτιστον κτίριον τοῦτο, ἔχον ἐγγενῆ προβλήματα ὡς ἐκ τῆς παλαιότητος (κατεσκευάσθη το έτος 1932) καί τοῦ χαρακτηρισμοῦ του ὡς διατηρητέου, ἀπήτει τήν ἄμεσον ἐνεργοποίησιν τῶν καταλλήλων μηχανισμῶν πρός ὑπερπήδησιν τῶν γραφειοκρατικῶν διαδικασιῶν πρός λῆψιν τῶν ἀπαιτουμένων ἀδειῶν. Κατόπιν ἐνεργειῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί προσωπικῶς τῆς ἐλαχιστότητός μου ξεπεράστηκαν τά ἀνωτέρω προβλήματα καί εἰς συντομώτατον χρόνον τό κτίριον εἶχε πλήρως ἀνακαινισθῆ καί ἦτο ἔτοιμον νά ἐπαναλειτουργήσῃ καί νά ὑποδεχθῇ τούς πρώτους μαθητάς, μετά ἀπό μίαν σχεδόν 50χρονον ἐγκατάλειψιν και ἀπαγόρευσιν τῆς ἑλληνικῆς παιδείας ἐν ταῖς δυσί νήσοις τῆς Ἐπαρχίας.

Πρέπει νά ἐπισημανθῇ ὅτι, παρά τάς ἀναμενομένας δυσκολίας, το σχολικόν τοῦτο κτίριον ἀνακατασκευάσθη ὑποδειγματικῶς. Με ἀπόλυτον σεβασμόν πρός τήν ἀρχικήν του μορφήν καί τήν αἰσθητικήν του εἰκόνα, χωρίς ὅμως να παραβλεφθῆ καί ἡ στατική του ἐπάρκεια.

Κατά τόν ἰσχυρόν σεισμόν τοῦ ἔτους 2014, ὅταν πολλά κτίρια τῆς Ἴμβρου εἶχον καταρρεύσει, τό ἐν λόγω σχολικόν κτίριον οὐδεμίαν σχεδόν ὑπέστη βλάβην. Σημειωτέον ἐπίσης, ὅτι διά τῆς μεθόδου τῆς ἀναθέσεως τῶν ἐργασιῶν εἰς ὠργανωμένα καί ἔμπειρα συνεργεῖα (διά τά δεδομένα της Ίμβρου) μέ τήν διαδικασίααὐτεπιστασίας, ἐκτός ἀπό την κατασκευαστικήν ἀρτιότητα, ἐπετεύχθη καί τό καλύτερον οἰκονομικόν ἀποτέλεσμα.

Τό κτίριο τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς τῶν Αγίων Θεοδώρων πρό καί μετά τήν ἀνακαίνισίν του

Ἡ μέριμνά μου διά τόν μικρόν ποίμνιόν μου ὑπῆρξεν ἀνύστακτος. Τό ἐπιτελεσθέν ἔργον μαρτυρεῖ ἀφ'ἑαυτοῦ, καί διά τό ὁποῖον ὁ Πατριάρχης μας Βαρθολομαῖος, ἐξέφρασε πολλάκις λόγον ἐπ' ἐκκλησίας καί διά σεπτῶν Αὐτοῦ Πατριαρχικῶν Γραμμάτων εὐχαριστίας καί εὐαρέσκειαν.

Εἰς τήν Ἴμβρον καί εἰς τήν Τένεδον ἔδωκα κατά τά 17 καί πλέον ἔτη ὁλόκληρον τήν ἰκμάδα τῆς ζωῆς μου. Καί οἱ λίθοι τῆς Ἴμβρου, ἐάν ἠδύναντο νά ἔχουν φωνήν, θά ἐπιβεβαίουν τοῦ λόγου τό ἀληθές.

Β

Προσφορά 8 οἰκιῶν εἰς Ἐκκλησίας τῆς Ἴμβρου

1.- Ἡ οἰκία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου ἐν Ἁγίοις Θεοδώροις

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἰάκωβος Κουκούζης εὑρισκόμενος εἰς τάς δυσμάς τοῦ βίου του, ἀπεφάσισε να δωρήσῃ τήν ἐν Ἁγίοις Θεοδώροις οἰκίαν του εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἰμβρου. Είς το πληρεξούσιον, κατόπιν ὑποδείξεώς μου, συμπεριέλαβε καί τήν ρήτραν ὅτι τό πληρεξούσιο τοῦτο θά ἴσχυε καί μετά τήν κοίμησίν του. Και εὐτυχῶς, διότι ἡ μεταβίβασις εγένετο μετά τήν κοίμησίν του (Ἠμερομηνία θανάτου 10 Ἀπριλίου 2005 και ἡμερομηνία ἀποκτήσεως τοῦ τίτλου ἰδιοκτησίας 18 Μαϊου 2006).

Φοβούμενος τότε προσωπικῶς μήπως ἤθελεν εὑρεθῆ κάποιος, ὁ ὁποῖος θα ἠμφεσβήτει τήν ρήτραν ταύτην, καθότι διϊσταντο αἱ γνῶμαι, ὅτι δηλαδή τά πληρεξούσια ἰσχύουν μέχρι τῆς ἡμέρας θανάτου τοῦ ἐξουσιοδοτήσαντος, -ὅπως καί παρουσιάσθησαν ὡρισμένοι, μεταξύ τῶν ὁποίων και ἡ δικηγόρος κυρία Κεζμπάν Χατεμῆ-, πρός ἀποφυγήν δέ τῆς γραφειοκρατίας μετέγραψα τήν οἰκίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου ἀπ’ εὐθείας ἐπ΄ ὀνόματί μου.

Ἐν τῷ μεταξύ ἡ οἰκία αὕτη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου ἀνῆκε , ὡς ἀνεφέρετο εἰς τό Κτηματολόγιον, εἰς τό καταστατικόν τοῦ Ἱδρύματος Σουλτάν Σουλεϋμάν (Sultan Süleyman Vakifnamesi), τό Kράτος δηλαδή ἐθεωρεῖτο ὡς συνιδιοκτήτης τοῦ οἰκήματος, καί ἄνευ τῆς διευθετήσεως τῆς δεσμεύσεως αὐτῆς ἦτο ἀδύνατος ἡ μεταβίβασις τῆς οἰκίας. Κατέθεσα τὀ ἀναλογοῦν ποσόν, ἐν ἔδει φόρου,καί διά ποικίλων προσωπικῶν μου παρεμβάσεων ἐν τέλει διευθετήθη καί ἡ ὑπόθεσις αὕτη.

Βεβαίως, ἐπαρουσιάσθησαν καί ἄλλα προβλήματα. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρω τό ἑξῆς ἀνακῦψαν ζήτημα: Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰάκωβος πλήν τοῦ κατά κόσμον ὀνόματός του Δημήτριος Κουκούζης, εὑρέθη ἐπισήμως ἐγγεγραμμένος εἰς τό ληξιαρχεῖον καί ὡς Δημήτριος Χατζούδης. Ἐπί μῆνας ὁλοκλήρους, ἵνα μή εἴπω ἐπί ἔτος καί πλέον, προσέτρεχον εἰς τά δικαστήρια, εἰς τά ὑποθηκοφυλακεῖα καί εἰς τά ληξιαρχεῖα τῆς Ἴμβρου, τῆς Προύσης καί τῶν Θεραπείων τῆς Πόλεως καί ἐδαπάνησα ἱκανά ποσά ἐκ τοῦ βαλαντίου μου πρός, ἐπίτευξιν τοῦ στόχου, ὅστις ἐν τέλει ἐστέφθη ὑπό ἐπιτυχίας καί κατεχωρήθη ὄχι μόνον ἡ οἰκία ἀλλά καί ὁλόκληρος ἡ ἀκίνητος ἐν Ἴμβρῳ περιουσία τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου ἐπ’ ὀνόματι τῆς ταπεινότητός μου.

Ἄς ἐπισημανθῆ, ὅτι ἐκ τῶν ἀκινήτων τούτων, τό ἥμισυ τῆς ἐν Ἁγίοις Θεοδώροις οἰκίας κατεχωρήθη ἐπ῀ὀνόματι τῆς πρεσβυτέρας Μαρίας Ὀκουμούση, τῆς ὁποίας ἡ προμμάμη μακαριστή Μαρία Πρίγγου, ἐγηροκόμησεν την ἀδελφήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου, μακαριστήν Χρυσάνθην Κουκούζη.

Την ἀκίνητον περιουσίαν τοῦ ἀειμνήστου Ἰακώβου τήν κληροδοτῶ, διά διαθήκης, ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Κοινότητα τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, διότι ἐπιθυμῶ νά μνημονεύεται εἰς τό διηνεκές το ὄνομα τοῦ μεγάλου τούτου Ἱεράρχου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἐπιθυμῶ δέ νά ἀλλάξῃ ἡ ἐπιγραφή τοῦ Πάρκου τῶν Ἁγίων Θεοδώρων καί ἀντί Πάρκου τῶν Ἁγίων Θεοδώρων νά μετονομασθῆ εἰς Πάρκον Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου.. Σημειωτέον, ὅτι ὁ χῶρος τοῦ Πάρκου δέν ἦτο ἰδικτησία τῆς Κοινότητος τῶν Ἁγίων Θεοδώρων,ἀλλά ἰδιοκτησία τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου.

Τήν οἰκίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώνου τήν μετεβίβασα ἐπ' ὀνόματι τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κοινότητος τῆς Παναγίας, ὥστε νά ἀποτελῇ κτῆμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἐκράτησα δέ την ἐπικαρπίαν, διά νά τήν ἐπισκέπτωμαι μέχρι τοῦ θανάτου μου. Τοῦτο δέ ἔπραξα ἀποκλειστικῶς καί μόνον διά να τιμῶ τήν μνήμην του μεγάλου αὐτοῦ τέκνου τῆς Ἴμβρου και καταξιωμένου Ἱεράρχου.

Σημεωτέον ἀκόμη, ὅτι ἐάν δέν προσετίθετο ἡ ἀνωτέρω ρήτρα περί ἰσχύος τοῦ πληρεξουσίου καί μετά θάνατον καί ἐάν μανιωδῶς δέν παρηκολούθουν τό θέμα διά πολλῶν δαπανῶν ἐξ ἰδίων, καί ἐπιμόνων παρακλήσεων, ἀσφαλῶς ἡ ὅλη αὕτη περιουσία θά περιήρχετο εἰς τό Τουρκικόν Δημόσιον, λαμβανομένου ὑπ῀ὄψιν ὅτι ἡ Ἴμβρος χαρακτηρίζεται ὡς Sit Alanı μέ τάς γνωστάς συνεπείας. Ὡς ἐκ τούτου ἐπικράθην πολύ διά τούς ἀθλίους συκοφάντας, οἱ ὁποῖοι μή γνωρίζοντες τήν ἀλήθειαν καί τήν πραγματικότητα κρίνουν καί ἐπικρίνουν, ἐπισπῶντες καί τήν ἀγανάκτησιν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ἀλλά καί τήν ἰδικήν μου προσωπικήν ὀδύνην. Τό ἄδικον οὐκ εὐλογεῖται. Ἐν τέλει ὁμιλεῖ ὁ Θεός ἐκκωφαντικά, ἄν ὄχι ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ, ἀσφαλῶς ἐν τῇ μελλούσῃ. Ἐν κατακλεῖδι, σημειώνω, ἐν βάρει τῆς συνειδήσεώς μου καί ἐν φόβῳ Θεοῦ, ὅτι ἡ οἰκία αὕτη καί ὅλη ἡ κληροδοτηθεῖσα ἀκίνητος περιουσία ἀποτελεῖ κτῆμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Κατέβαλον πολλάς προσπαθείας πρός τοῦτο. Ἐπιθυμία μου τυγχάνει νά ἐμπλουτίσω τήν οἰκίαν-μουσεῖον σήμερον- καί δι' ἄλλων ἱστορικῶν ἀντικειμένων. Ἄς κατανοήσουν, τήν ἀλήθειαν οἱ συκοφάνται μου καί μόνον τότε θά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τῆς ἐμπαθείας των πρός τό ταπεινόν πρόσωπον.

2.- Ἡ οἰκία τῆς Αθανασίας Καλαμάρη ἐν Ἀγριδίοις

Εἰς τό χωρίον Ἀγρίδια ἠγοράσθη διά προσωπικῶν μου οἰκονομιῶν παρά τῆς Ἀθανασίας Καλαμάρη, ἡ οἰκία της , ἡ ὁποία συνορεύει μέ τόν αὔλειον χῶρον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τήν ὁποίαν οἰκίαν ἀνεκαίνισα διά προσωπικῶν μου καί αὖθις οἰκονομιῶν καί τήν ἐδώρησα εἰς τόν εἰρημένον Ἱερόν Ναόν τοῦ γενεθλίου χωρίου μου, διατηρήσας τήν ἐπικαρπίαν, μετά δέ τόν θάνατόν μου , ἐξ ὁλοκλήρου θά περιέλθῃ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν. Ἡ οἰκία αὕτη προορίζεται διά τόν Ἱερέα τῶν Ἀγριδίων, ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ ἱερεύς θά καταβάλλῃ ἐλάχιστον μηνιαῖον ἐνοίκιον εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἐπιτροπήν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

3.- Ἡ ἐν Ἀγριδίοις οἰκία τοῦ ἀειμνήστου π. Νικηφόρου Χριστοφορίδου.

Ἡ εὑρισκομένη ἐν τῷ χωρίῳ τῶν Ἀγριδίων οἰκία τοῦ ἀειμνήστου ἐπί σειράν ἐτῶν ἱερέως τοῦ χωρίου π. Νικηφόρου Χριστοφορίδου ἐδωρήθη εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Κοινότητα τοῦ χωρίου. Ἐν τῇ μαρμαρίνη ἀναμνηστικῇ πλακί, ἐν τῇ εἰσόδω τῆς ἐν λόγω οἰκίας ἀναγράφεται, ὅτι ἡ δωρεά ἐγἐνετο ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Ἴμβρου και Τενέδου Κυρίλλου Δραγούνη και τῆς πρεσβυτέρας Ἄννης Μαθιους Χριστοφορίδου, εἰς μνήμην τῶν ἀειμνήστων γονέων αὐτῆς Νικηφόρου ἱερέως και Ρήγινας πρεσβυτέρας και τῶν ἀειμνήστων αὐταδέλφων αὐτῆς Χαραλάμπους και Χρυσοστόμου. Παρέλαβα ἐν ἐρειπιώδει κυριολεκτικῶς καταστάσει τήν οἰκίαν, τήν ἀνεκαίνισα καί τήν ἐπίπλωσα. Ἐξωραΐσθη ὁ αὔλειος χῶρός καί ἐδαπάνησα προσωπικῶς πολλάς χιλιάδας Λιρῶν Τουρκίας, λόγῳ εὐγνωμοσύνης πρός τό ἀναθρέψαν με χωρίον καί τόν Ἱερόν Ναόν του, ὅπου ἐγεννήθην, ἐβαπτίσθην, ἐλειτουργήθην, διῆλθον τά παιδικά μου χρόνια, ἠνδρώθην, ἐχειροτονήθην πρεσβύτερος καί ἐκφράζω δημοσίως τήν διακαῆ ἐπιθυμίαν μου ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία μου νά τελεσθῇ ἐν τῷ Ἱερῶ τούτῳ Ναῷ καί νά ἐνταφιασθῶ εἰς τό κοιμητήριον τοῦ χωρίου μου ,πλησίον τῶν ἀειμνήστων γονέων καί ἀδελφῶν μου.

Σημειωτέον, ὅτι κατά τό τρέχον ἔτος, κατά τήν πανήγυριν τοῦ χωρίου μας, 15 Αὐγούστου 2021, ἐφιλοξένησα, ἐπί μίαν ἑβδομάδα, την πρεσβυτέραν Ἄνναν μετά τοῦ συζύγου της π. Κωνσταντίνου ἐξ Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι συγκεκινημένοι ἐδήλωσαν ὅτι καί κατά τό προσεχές ἔτος θα ἔλθουν νά μείνουν ἐπί ἕνα μῆνα εἰς τήν ἀνακαινισθεῖσαν οἰκίαν τῶν ἀειμνήστων γονέων των, ἐκφράσαντες τήν εὐγνωμοσύνην των πρός τήν ἐλαχιστότητά μου διά τήν μέριμναν.

Ἡ πρεσβυτέρα Ἄννα Μάθιους-Χριστοφορίδου, ἅμα τῇ ἐπανόδῳ της εἰς Ἀμερικήν, ἀπηύθυνε πρός τήν ἐλαχιστότητά μου εὐχαριστήριον, ἀπό 13ης Σεπτεμβρίου 2021, ἐπιστολήν, ἔχουσαν ἐπί λέξει: «Τά λόγια εἶναι πολύ φτωχά διά νά ἐκφράσω τά συναισθήματα...Τό ταξίδι μας στήν ἀλησμόνητη πατρίδα μας Ἴμβρο δέν θά τό ξεχάσουμε ποτέ. Μᾶς ἔλειπαν ὅλα τά προσφιλῆ πρόσωπα, γονεῖς, ἀδέλφια... ὅμως ἐσεῖς μέ τήν ἀπέραντη ἀγάπη καί καλωσύνη σας ἀναπληρώσατε ὅλους. Μπήκαμε στό σπίτι μας περιποιημένο, ἐπιπλωμένο, καί ἐπί πλέον ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος πατέρας μου «γεμᾶτο ἀπό τοῦ Ἀβραάμ καί τοῦ Ἰσαάκ τά καλά»... δέν χρειάσθηκε να φροντίσουμε γιά κάτι...Ὁλόψυχα σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμότατα γιά ὅλα καί εὐχὀμαστε ὁ Ἅγιος Θεός νά σᾶς ἀμείψῃ στήν βασιλεία Του».

4.- Αἱ 3 οἰκίαι τοῦ ἀειμνήστου Μανώλη Ἀναστασέλλη ἐν Ἁγίοις Θεοδώροις

Αἱ 3 αὗται οἰκίαι ἐπροικίσθησαν εἰς τάς θυγατέρας του Ἀθηνᾶν, Μερόπην καί Βασιλικήν. Κατά την τελευταίαν καταγραφήν ἐν τῷ Κτηματολογίῳ τῆς Ἴμβρου κατεχωρήθησαν, ὡς ἕν οἴκημα ,καί ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθη εἷς τίτλος ἰδιοκτησίας. Ὡς ἐκ τούτου, ἦτο δυσχερές νά πωληθοῦν κεχωρισμένως. Ἤδη εἶχον ἐξασφαλίσει καί παρά τῶν τριῶν ἀδελφῶν πληρεξούσια. Ἄς σημειωθῇ, ὅτι ἡ Ἁθηνᾶ ἐπώλει τό μερίδιόν της ἔναντι 30.000 Δολλαρίων Ἀμερικῆς, αἱ δέ Μερόπη και Βασιλική ἐχάριζαν τά μερίδιά των εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἁγίων Θεοδώρων.

Ἡ Ἀθηνᾶ, λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ τίτλος ἰδιοκτησίας ἦτο ἐξ ἀδιαιρέτου, δεν κατάφερε νά πωλήση τό μερίδιόν της, τῆς ὁποίας ὁ σύζυγος μ. Στυλιανός Τενεδιός κατ῀ἀρχάς ἐξύβρισε διά χυδαίων λόγων τήν ταπεινότητά μου, ἐν συνεχείᾳ ὅμως ἐζήτησαν συγγνώμην. Τοιουτοτρόπως, διά τῆς διαθέσεώς τοῦ ποσοῦ τῶν 30.000 δολλαρίων Ἀμερικῆς ἠγοράσθησαν καί αἱ 3 οἰκίαι καί ἐνεγράφησαν ἐν τῷ Κτηματολογίῳ ,ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ χωρίου τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, ἐλήφθη δέ καί ὁ τίτλος ἰδιοκτησίας ἐπ'ὀνόματι τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐκ τοῦ διατεθέντος ποσοῦ πρός ἀγοράν τῆς οἰκίας, τό ποσόν τῶν 20.000.- Δολλαρίων μοι ἀπέστειλεν ἐν καιρῷ, ἡ Ἱ.Ἀρχιεπισκπή Ἀμερικῆς, μετά τόν θάνατον τοῦ μακαριστοῦ Ἀμερικῆς Ἰακώβου Κουκούζη, ἐξ ἰδίων δέ κατέβαλον τό ποσόν τῶν 10.000.- Δολλαρίων. Ὁ τίτλος ἰδιοκτησίας παρεδόθη ἀμέσως εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἐπιτροπήν τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, ἐνώπιον πολυπληθοῦς ἐκκλησιάσματος,τῇ 23ῃ Αὐγούστου 2017, εἰς τό τέλος τῆς τελεσθείσης πανηγυρικῆς ἑορτίου Θείας Λειτουργίας.

Ἐν τῇ ἀναμνηστικῆ πλακί, ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς ἐν λόγῳ οἰκίας, ἀναγράφεται: «Τά ἐνταῦθα τρία ὄμορα οἰκήματα τῆς οἰκογενείας Μανώλη καί Ἑλένης Ἀναστασέλλη, ἐδωρήθησαν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἁγίων Θεοδώρων ὑπό τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου Κουκούζη, τοῦ Μητροπολίτου Ἴμβρου καί Τενέδου Κυρίλλου Δραγούνη καί τῶν ἀδελφῶν Μερόπης καί Βασιλικῆς Ἀναστασέλλη,τῇ 23ῃ Αὐγούστου 2017».

5.- Ἡ ἐν Γλυκεῖ οἰκία τοῦ ἀειμνήστου π. Γεωργίου Θεοχάρη

Ὁ μακαριστός ἱερεύς Γεώργιος Θεοχάρης, ἐξ Ἀγριδίων, ἐδώρησεν εἰς τήν ταπεινότητά μου ἡμιερειπωμένην οἰκίαν ἐντός τοῦ χωρίου και ἕν ἀγρόκτημα ἐκτός χωρίου. Τό ἀγρόκτημα ἐπωλήθη εἰς τόν τότε Ὑπογραμματέα (νῦν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς) Ἐλπιδοφόρον ἔναντι τοῦ ποσοῦ 50.000 Λ.Τ. διά τοῦ ὁποίου καί ἀναλόγου καί μείζονος ἐκ προσωπικῶν μου οἰκονομιῶν, ἀνῳκοδομήθη σχεδόν ἐκ βάθρων ἡ οἰκία, προοριζομένη πρός κατοικίαν τοῦ τότε ἱερέως τοῦ χωρίου π. Γρηγορίου Γρηγοριάδου, ὁ ὁποῖος ὅμως δἐν ἠθέλησε νά διαμείνῃ ἐκεῖ λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπῆρχεν ἕν μόνον ὑπνοδωμάτιον καί ἡ οἰκογένεά του ἦτο τριμελής .

Ὁ τίτλος ἰδιοκτησίας ἐξεδόθη ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Παναγίας .

6.- Ἡ ἐν Παναγίᾳ οἰκίᾳ τοῦ ἀειμνήστου Ἀθανασίου Σκουφαλέρου.

Τὀν μακ. Ἀθανάσιον Σκουφαλέρον, ὅστις διετέλεσε καί Ἐπιτροπος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Βακουφίου τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Παναγίας, περιέβαλον μετ῀ἰδιαιτέρας ἀγάπης καί στοργῆς καί τόν περιέθαλψα στοργικῶς ὅταν ἠσθένησε βαρέως. Ὡς ἐκ τούτου, ἠσθάνθη τήν ὑποχρέωσιν νά προσφέρῃ τό μερίδιον τῆς οἰκίας του εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ χωρίου του. Ἐμερίμνησα καί κατεβλήθη εἰς τό ἀκέραιον τό ζητηθέν ποσόν διά τό μερίδιον τοῦ συγγενοῦς του. Ἡ Ἐκκλησιατική Ἐπιτροπή τῆς Παναγίας, κατέβαλεν ἅπαντα τά ἔξοδα, πρός ἀμοιβήν τῆς δοικηγόρου καί διά τό δικαίωμα τοῦ συγγενοῦς τοῦ μ.Σκουφαλέρου, καθώς καί διά τήν ἀνακαίνισιν καί ἐπίπλωσιν τῆς οἰκίας.

Γ

- Ἐπαναλειτουργία τῶν Ἑλληνικῶν Σχολείων τῆς Ἴμβρου

Ἰδιαιτέραν μέριμναν ἐπέδειξα καί ἀναφορικῶς πρός τἠν ἐπαναλειτουργίαν τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας εἰς τήν Ἴμβρον μας. Ἐκατηγορήθην καί κατηγοροῦμαι ὅτι δέν εἶχον ἐνδιαφερθῆ, ὡς θά ἔδει καί ὡς εἶχον ὀφειλετικόν χρέος ὡς Ποιμενάρχης.

Εἶναι γνωστοί οἱ κόποι μου καί αἱ προσπάθειαί μου σχετικῶς. Ἁπλῶς ὑπογραμμίζω, ὅτι χάρις εἰς τάς ἰδικάς μου προσπαθείας ἐλήφθησαν αἱ σχετικαί ἄδειαι. Ἐνήργησα δέ πάντοτε κατά τάς ἐντολάς τοῦ Πατριάρχου μας. Τα σχετικά ἔγγραφα, αἰτήσεις, ἀπαντήσεις τῶν ἀρχῶν, ἐκθέσεις πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν μαρτυροῦν τοῦ λόγου τό ἀληθές.

Διακριτικῶς ὅμως ἀπεσύρθην καί οὐδόλως ἠσχολήθην ἐν συνεχείᾳ, διότι περιφρονήθην ὑπό τῶν ἀναλαβόντων τάς εὐθύνας, οἵτινες μάλιστα ἐπαρουσιάζοντο ὡς οἱ διοικηταί τῆς Μητροπόλεως, φθάσαντες μάλιστα μέχρι τοῦ σημείου νά κανονίζουν ἐρήμην τοῦ Ἐπισκόπου τά τῆς ἐπισκευῆς, ἐπί παραδείγματι, τοῦ Γυναικωνίτου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς ΘεοτόκουΤενέδου. Βεβαίως τά ὅσα ἐπιτελέσθησαν κατά τήν διάρκειαν τῆς πομαντορίας μου (2002-2019) δέν δύνανται νά ἀναφερθοῦν, ὡς ἐσημείωσα καί ἐν ἀρχῇ τῆς παρούσης μελέτης.

Ὀφείλω ὅμως νά σημειώσω καί νά ὑπογραμμίσω ὅτι, πᾶν ὅ,τι ἐπετελέσθη εἶναι δωρεά τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου. Εἶτα, ὀφείλεται εἰς τήν ἀγαστήν συνεργασίαν μου μετά τῶν ἱερέων, τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἐπιτροπῶν τῶν χωρίων τῆς Νήσου, τῶν προύχόντων καί ἰδιαιτέρως τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τῶν ἐπαρχιωτῶν μου, ἀλλά καί τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἐν ἁπάσῃ τῆ δεσποτείᾳ, Ἴμβρίων τήν καταγωγήν. Ἀπευθύνω πρός πάντας θερμάς εὐχαριστίας καί καρδιακήν εὐγνωμοσύνην καί τούς καταστέφω διά τῶν πατρικῶν μου εὐλογιῶν, προσευχόμενος ὅπως ὁ Κύριος ἀνταποδίδῃ αὐτοῖς τά ἐγκόσμια καί ὑπερκόσμια ἀγαθά, ἀναπαύων τάς ψυχάς τῶν ἤδη μεταστάντων εἰς τούς οὐρανίους θαλάμους μετά τῶν Ἁγίων καί τῶν δικαίων, ὅτι ἠγάπησαν πολύ τήν πατρίδα.

Δ

- Προσωπικῶς τόν δρόμον τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας μου ( 1967-2022 ) τετέλεκα, κατά τό ἀπόφθεγμα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Τά ἔργα μου ἐπί μίαν πεντηκονταπενταετίαν περίπου ὡς κληρικοῦ μαρτυροῦν περί τῆς διακονίας μου ταύτης, καί ἰδιαιτέρως ἐν Ἴμβρῳ καί Τενέδῳ. Δέν ἀναμένω εὐχαριστίας ἤ δικαιοσύνην παρά τῶν ἀνθρώπων. Μοῦ ἀρκεῖ ἡ ἀγάπη καί ἡ ἀπόλυτος εὐγνωμοσύνη μου πρός τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα, πού με εὐηργέτησε διά βίου καί με περιέβαλε μέ τήν ἀγάπην καί τήν στοργήν Της διαχρονικῶς. Μοῦ ἀρκεῖ, ὅ,τι ἠδυνήθην νά προσφέρω μέ τάς ἀσθενεῖς δυνάμεις μου εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, τήν τροφόν καί εὐεργέτιδά μου.Μοῦ ἀρκεῖ ἡ ἀγάπη, ὁ σεβασμός καί ἡ στοργἠ τῶν Ἰμβρίων ἐν τῇ γενετείρᾳ καί ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, τήν ὁποίαν ἀπήλαυσα καί ἀπολαμβάνω καί ἀναπαύῃ τό γῆρας μου.

Καί, τέλος, δοξολογῶ τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ Κυρίου τῆς Ἐκκλησίας ὑπέρ ὧν ἵσμαι καί ὧν οὐκ ἴσμαι, τῶν φανερῶν καί ἀφανῶν εὐεργεσιῶν τῶν γενομένων πρός τήν ἐλαχιστότητά μου. Πορευόμενος δέ πρός τήν μακαρίαν ὁδόν δοξάζω τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ τήν Δύναμιν καί Πνεὐματος Ἁγίου ὑμνῶ τήν ἐξουσίαν.

Ἐν Ἴμβρῳ, Ἰανουάριος 2022